در تاریخ زیاد اتفاق افتاده که یه اشتباه منتهی به کشف بزرگی شده باشه و این درست همون اتفاقیه که تازگیا واسه یه محقق آمریکایی اتفاق افتاده.

کاترین اسکافر به دنبال کشف دارو واسه درمان مریضی التهاب کرون و زخم روده بود که به اشتباه دارویی واسه درمان سرطان کشف کرد.

اون به همراه بعضی محققان دانشگاه پزشکی روچستر نیویورک، در جریان پیدا کردن دارویی واسه مشکل مبتلایان به مریضی التهاب کرون و زخم روده تحقیقی گروهی انجام می دادن که اسکافر بین انجام آزمایش در اندازه گیری مواد آزمایش اشتباه می کنه و تموم کشتای سلولی مورد آزمایش از بین می رن و همکارانش به اون اعتراض می کنن.

اما اتفاقی که به عنوان یه «اشتباه» اتفاق افتاده، بیشتر مثل معجزه س. ماده حاصل از این اشتباه، ترکیبی واسه درمان سرطانه.

الان هم محققان مشغول بررسی اثرات این ترکیب جدید هستن و امیدوارن بتونن از اون واسه درمان سرطان کولون، کبد و پوست استفاده کنن، چون این راهی جدید واسه حمله به تومورهای مقاوم در برابر داروست.

کاترین اسکافر و همکارانش با انجام آزمایش روی موشا به این نتیجه رسیدن این ترکیب جدید به شکسته شدن دیواره سلولی تومور کمک می کنه.

اونم مانند دیگه محققان، از سلولای سرطانی روده به عنوان مدل استفاده کرد؛ چون که سلولای طبیعی آدم واسه مطالعه آزمایشگاهی و رشد ناپایدارند و خیلی سریع از بین می رن و مناسب این تحقیقات نیستن. عوضش سلولای سرطانی مقاوم ترن و بیشتر زنده می مانند.

اون ترکیبی رو به نام کاهش کننده «PPAR-گاما» امتحان کرد که تا کنون در هیچ داروی سرطانی نبوده و هیچکی حتی فکرش رو هم نمی کرد که بشه از این ماده واسه درمان سرطان استفاده کرد.

در آخر این گروه با انجام چند آزمایش روی این ترکیب جدید، به این نتیجه رسیدن که این ترکیب تعداد خیلی از لایه های سلولای اپی تلیال تومور رو از بین برده؛ سلولای اپی تلیال اندامی مانند کولون و پوست.

هم اینکه مجله بین المللی سرطان در گزارش خود ذکر کرده که در آزمایشای انجام شده از طرف محققان، تومور کولون موشا با به کار گیری این ترکیب، بدون اینکه به اونا آسیبی برسونه، از بین میره.

اسکافر میگه: اونا یه تیکه از سلول اسکلتی به نام توبولین رو هدف قرار میدن. توبولین در ساخت میکروتوبولا استفاده می شه که ساختار سلولی رو تشکیل میده.این ترکیب سلولای سرطانی رو نابود می کنه، اما سلولای سرطانی هم مکانیسمی واسه دفع اثرات داروها ایجاد می کنن که به این حالت «مقاومت» میگن.

به گفته کاترین اسکافر، مقاومت در برابر درمانای آنتی توبولین، یکی از مشکلات بزرگیه که در درمان خیلی از سرطانا هست که ما راه دیگه ای واسه گرفتن توبولینا در نظر گرفتیم.

به کار گیری ترکیب «PPAR-گاما» می تونه یکی از همین راه های جدید مقابله با ایجاد حالت «مقاومت» باشه و به این معنا هستش که این ترکیب می تونه بر مقاومتی که سلولای تومور در برابر شیمی درمانی از خود نشون میدن، غلبه کنه.

منبع : tebyan.net

جمع آوری به وسیله بخش مقالات پزشکی و بهداشتی سایت آکا